Ayva Haşlanırsa Ne Olur?
Kayseri’nin soğuk sabahlarına özgü o ince, keskin hava hâlâ burnumda, ama benim için her şey ayva ile başlar. Çocukken, kışın en soğuk günlerinde mutfakta annemin ayva haşlarken çıkardığı o mis gibi kokuyu hatırlıyorum. Evdeki herkes sessizleşir, tek duyduğumuz, ayvanın tencereye düşen ilk sesidir. Herkes o an, biraz daha yakın olur birbirine. Duygularım bu anlarda hep yoğunlaşır, her haşlanan ayva bir parça huzur, bir parça kayıp gibi gelir. Ya da belki bunun adı basitçe “ev”dir.
Ama bir gün, bir şey değişti. Annem ayvayı haşlarken gözlerindeki o huzurlu bakışı görmek, bir daha asla mümkün olmayacaktı. O gün, hayatımın belki de en karmaşık anıydı. Ayva haşlanınca ne olur? O kadar basit bir soru, ama insanın en derin, en kırılgan duygularını keşfe çıkarır.
Ayva ve Annem: O İlk Hıçkırık
Yıllar önce, annemle birlikte mutfakta geçen zamanlarımızda, her şey bir ritüel gibiydi. Sabahları ayva alır, evin ortasında pencerenin altındaki masada onu haşlamaya başlardı. Ben her zaman, annemin ayvayı o kadar özenle soyarkenki halini izlerdim. Dikkatle, bir kayıptan bahsedercesine yapardı bunu. O an, bazen öylesine bir sessizlik olurdu ki, o küçük tencere içinde kaybolan ayvanın kokusu, bütün odada yankı yapar, adeta yılların hatıralarını içinde taşırdı. Bu, her şeyin yolunda olduğu anlamına gelirdi. Ama o gün…
O gün annemin gözleri farklıydı. Bir şeyler değişmişti. O sabah, ayva haşlarken sabırsızca karıştırdığı tencerenin kapağını kapattı ve bana bakarak: “Bunu birlikte yapalım, oğlum,” dedi. Ama ben o bakışı unutamam. Anlamıştım, içindeki kayıplar ona ağır geliyordu. Herkesin bildiği, ama kimsenin konuşmadığı bir kayıp vardı. Ben de her şeyin altındaki boşluğu fark etmeye başlamıştım.
Ayva haşlandığında, belki de her şeyin içi yumuşar. O yumuşama, sadece meyvenin dokusunda değil, kalbimde de olurdu. Ayva o kadar tatlı olurdu ki, içinde hüzünle tatlı bir şekilde karışırdı. O anlarda, evdeki her şeyin bir anlamı vardı: Ayva, anne, mutfak, o eski melodiler… Ama o günden sonra, ayva haşlamak bana daha farklı bir şey ifade etti.
Ayva Haşlanınca Ne Olur? Kırılganlık Başlar
Annemin hastalığı ilerledikçe, ayva haşlamak bir anlam kazanıyordu. Ama önce bir şey fark ettim: Annem her seferinde ayvayı haşlarken çok daha sessizdi. Ayvayı soyarken, sanki bir şeyleri kaybediyordu. O kaybı, herkesin gördüğü gibi değil de, sadece ben hissediyordum. Ayva haşlandığında, evdeki her şeyin arkasında bir kayıp vardı. Belki de işte tam burada, o ayvaların haşlanmaya başlamasıyla birlikte, ben de büyüdüm.
Günler geçtikçe, o küçük tencerenin içinde kaybolan ayvaların kokusu, bir zamanlar ne kadar da yoğun ve anlamlıydı. Şimdi ise yalnızca geçmişin hatıraları kalıyordu. Annenin o gözleri, o elin her hareketi… Belki de ayva, haşlandığında yalnızca meyve değil, zaman da haşlanıyordu. Geçmişin acısı, geleceğin belirsizliği içinde kayboluyordu.
O an birdenbire aklıma geldi: “Ayva haşlanırsa ne olur?” Her şey, her geçen gün bir parça daha yumuşar, bir parça daha kaybolur. Kaybolan neydi? Zaman mı, hatıralar mı, yoksa aslında ben miydim? Anlamadım, ama içimdeki huzursuzluk, her geçen gün biraz daha büyüdü.
Ayva Haşlandıkça Geleceği Hisseder Misin?
Bir gün, bir sabah annemin yerine ben ayva haşlamaya başladım. Ayvaları özenle soydum, tencereye koydum, ama bu seferki haşlama farklıydı. Bir tık daha dikkatli, bir tık daha ağrılıydı. Annem yanımda değildi, ama her anında onun varlığını hissettim. Ayva, sanki içimdeki bir boşluğu dolduruyor gibiydi. O an, annemin bana kattığı her şeyi, o küçük tencerede kaybolan her ayvayla hatırladım. O an hissettim: Hayat, ne kadar zorlu olsa da bir şekilde devam ederdi. Belki de hayatın en güzel anı, bu haşlanmış ayvaların kokusunda gizlidir.
Ayva haşlandığında, içindeki acılar yumuşar, geçmişin izleri silinir mi? Bunu anlamak için her sabah ayva haşlamaya devam ettim. Ama her gün bir şeyler değişiyordu. Artık, kayıplarımı kabullenmeye başlamıştım. Belki de ayva haşlandığında, bir yandan kaybolan, bir yandan ise yeniden doğan bir şey vardı. Anlamadım, ama o günden sonra her haşlanan ayvayla bir adım daha yaklaştım geçmişime ve geleceğime.
Sonuçta Ayva Haşlanırsa Ne Olur?
Ayva haşlanırsa, zaman da haşlanır. Bunu her geçen gün biraz daha iyi anlıyorum. Ayva, sadece bir meyve değil, geçmişin kokusudur. O kayıpların içindeki en tatlı anıdır. Birbirinden kopan yılların bağlayıcı gücü, tencerede kaybolur. Ayva haşlanınca, insanın içindeki kaybolan parçalar bir araya gelir, ama bir yandan da bir şeyler kaybolur.
Sonunda, belki de ayva haşlanınca hayatın anlamı, her şeye rağmen devam etmesidir. Ayva haşlanınca, içindeki kayıpların ardından bir umut, bir yeni başlangıç doğar.